Paramaribo Pasta…

“Zeker pasta he!?” was het eerste wat ik te horen kreeg van de kennis van een mutual friend, toen ik aangaf dat ik mijn gezelschap zou verlaten gezien ik die middag thuis gekookt had en geen trek had in steak.

“Zeker pasta he!?” Want ik ben natuurlijk de eerste generatie van Surinaamse afkomst in Nederland! Mijn (groot)ouders tellen niet en als ze wel zouden tellen dan kookte zij waarschijnlijk toch geen Surinaams eten waardoor ik dat ook niet kan en dus alleen Hollandse pot kan maken, yeah right…

food-plate-rucola-saladParamaribo pasta….

Anyway.., toen ik lichtelijk geërgerd maar toch heel erg geïnteresseerd aan deze jongeman vroeg waarom hij dat zei kwam het volgende: “jullie daar (oja, ‘wij Nederlanders’ zijn natuurlijk niet van ‘hier’ net zoals hoe we in Nederland niet van ‘daar’ zijn maar dat terzijde) koken toch altijd pasta, aardappelen enzo? Jullie eten toch bijna nooit echt Surinaams?” instinctief wilde ik vragen wat ‘echt Surinaams’ was maar ik liet dat onderwerp voor wat het was, het feit dat hij het op die manier zei gaf al aan wat voor denkwijze hij heeft (dit geldt overigens zeer zeker niet voor alle Surinaamse jongemannen) en die discussie aangaan wilde ik al helemaal niet.

Als ik niet echt weg was gegaan had ik de beste man hoogstwaarschijnlijk aan tafel gehad maar zover liet ik het niet komen.Jamairah, Columniste ETHNICS.nl

Ik heb dit soort “Surinaamse Nederlanders zijn niet ‘echt’ Surinaams”-discussies bijna wekelijks, dus vervelend vind ik het allang niet meer. Vind het eerder leuk om men het tegendeel te bewijzen. Enfin, ik gaf aan dat ik simpel rijst, gerookte kip met amsoi (een Surinaamse bladgroente) gemaakt had wat volgens mij zeker onder de Surinaamse “rijst met kip en groente” valt. Hij geloofde het bijna niet en als ik niet echt weg was gegaan had ik de beste man hoogstwaarschijnlijk aan tafel gehad maar zover liet ik het niet komen.

Ik ben er inmiddels langzaam maar zeker gewend aan geraakt dat mijn “hoe Surinaams ben je”-gehalte geregeld in twijfel wordt getrokken, puur en alleen door onwetendheid van de persoon in kwestie. Vaak als ik vraag of ze in Nederland geweest zijn is het antwoord: “nee, maar ik heb familie daar die me verteld heeft” dus zo goed zijn hun bronnen niet altijd. Onderweg naar huis wijzigde ik abrupt van koers en reed naar Don Julio, mijn favoriete pasta tentje! Door al het geklets had ik er ook nog echt trek in gekregen. Ik bestelde een Pasta Alfredo met kip en het leek alsof het lekkerder dan normaal smaakte. Opeens dacht ik aan mijn pot thuis, ach… mijn rijst met kip en groente bewaar ik wel tot morgen.

With love, Mai

 

Comments

comments

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close