“Haal kip uit de vriezer” en 7 andere classics van zwarte moeders

Op de een of andere manier is de zwarte moeder zo universeel dat het niet uitmaakt wat haar achtergrond is. In een gesprek met een Afro-Amerikaanse vriendin bleek  al snel dat haar opvoeding en de mijne haast identiek waren. Hoe het kon dat onze moeders nooit een woord met elkaar hadden gewisseld maar ons grotendeels op dezelfde manier hadden opgevoed? We trokken op basis van die gedeelde verhalen de conclusie dat er ‘iets’ is binnen alle zwarte culturen, dat altijd bewaard is gebleven. De ‘universal black experience’

CBS_EHC_042_CONTENT_CIAN_1280x720_322974275760_391180_640x360Who run the world? Moms! Bron: Everybody Hates Chris

De ‘universal black experience’ zoals zij het noemde, is iets wat als een brug hangt tussen de verschillende werelddelen waarin we ons bevinden. Binnen die gedeelde ervaring  zijn er veel overeenkomsten, waaronder opvoeding. De gelijkenissen tussen haar en mijn moeder zorgde voor een hilarisch gesprek maar maakte haar theorie aannemelijk. Mocht jij ze ook herkennen is dat de bevestiging dat de ‘univeral black expierience’ niet alleen bestaat maar dat jij er samen met ons deel van uitmaakt. Here we go:

“Pak m’n tas”
Je ging op schoolreis of wilde tussen de middag gewoon ‘iets’ kopen op school. Je moeder lag meestal nog in bed als ze dit tegen je zei en in die half-wakkere staat ging ze in de meeste gevallen in op je verzoek – de losse euro’s in haar tas of portemonnee waren voor jou. Ik sprintte altijd zo snel als ik kon de trap af op zoek naar ‘de tas’ om te voorkomen dat ze zich bedacht. “Pak m’n tas” was een uitspraak vol troost en financiële zekerheid, voor die dag dan.

Die ‘transformaties’
Zwarte moeders kunnen beter transformeren dan Optimus Prime. Wanneer ze een belangrijk telefoongesprek voeren hebben ze een totaal nieuwe stem bijvoorbeeld. De transformatie heeft ook een fysieke variant. Wanneer er bezoek langskomt of er een feest op het punt van uitbarsten staat, weten zwarte moeders als geen ander te transformeren in engelen van buitenwereldse proporties. Met een ervaren #blackgirlmagic koken ze een 5 gangen diner met rollers in hun haar om daarna de badkamer te verlaten in een outfit die zo mooi is dat je ogen ervan prikken.

Schreeuwend bellen (naar het buitenland)
Als zwarte moeders bellen praten ze om de een of andere reden extra hard. Als mijn moeder naar familie belde in Suriname ging haar stemgeluid per trans-Atlantische kilometer met gemiddeld 100 decibel omhoog. De taal kan verschillen maar het is black mom science. In het Nederlands gaat het een beetje zo: “HALLO?! HOE GAAT MET JULLIE?! HOES MET OMA?!” Ondertussen heb je gewoon zoiets van: really?!”

“Blijf van je haar af!”
Je zat al een hele tijd op een kussen op de grond, vastgeklemd tussen de dijen van je prachtige moeder. Op een simpele vraag als: “hoeveel moet ik nog?” kreeg ik nooit een duidelijk antwoord. Ik probeerde vaak zelf te voelen om een inschatting te kunnen maken maar dat was iedere keer een bad move. Deze uitspraak gold trouwens ook als ze dat elastiekje met die plastic balletjes aan de uiteinden had gespannen als een kruisboog, maar deze plotseling (en onbedoeld) haar hand verliet. Pijn, intense pijn…

“Hou je oor vast”
Deze zin is het resultaat van een rekensom die altijd van kracht is: hitte + je haar = “hou je oor vast”

“Haal kip uit de vriezer”
Horrorstory; het is iets van half 6 in de avond. Je zit nietsvermoedend achter MSN en ineens besef je dat je dat ‘ene ding’ dat je moest doen, niet hebt gedaan. De kip ligt nog in de vriezer, de sleutel zit al in de deur, het is te laat. The end.

“Ik wenste dat je je lessen zo goed kende”
Iedereen zong dat ene liedje – laten we Dilemma van Nelly en Kelly Rowland als voorbeeld nemen – Jij zong het ook, waarschijnlijk kon je het stuk van Nelly foutloos mee-rappen. Je moeder had ergens bedacht dat het onthouden van complexe en anderstalige songteksten je schoolprestaties in de weg zouden staan, the shade was so real. Een onvoldoende halen voor wat dan ook was vanaf dat moment geen optie meer, zelfs niet voor gym.

Heb je McDonalds geld / we hebben eten thuis”
Midden op de snelweg lijken die gele bogen rechtstreeks uit de hemel te komen, genadeloos neergehaald door een sarcastische “Heb je McDonalds geld?” terwijl zij net als jij heel goed weet dat je dus geen McDonalds geld hebt. Waarschijnlijk zat je niet lang daarna thuis met een bord rijst, maar echt balen durfde je gewoon niet. Ik beloofde mezelf op die momenten dat ik mijn kinderen ‘altijd’ naar de McDonalds zou brengen als ik ze zelf had en ze erom vroegen. “Mama, mag ik patatjes” klikt het nu op mijn eigen achterbank als we diezelfde gele bogen passeren. Voordat ik het doorheb beantwoord ik vaak met: “we hebben eten thuis”, omdat we gewoon echt eten thuis hebben.

Laat ons weten wat je denkt. Is de ‘universal black expierience’ puur toeval of is het echt een ding?

Comments

comments

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close