De waarheid achter interraciale relaties die onstaan uit vooroordelen

Ik heb ergens een issue met interraciaal daten en interraciale relaties. Yep, I said it. Maar niet voor obviously stupid reasons. Even ter verduidelijking: Ik heb totaal geen probleem met het concept van interraciale relaties, noch keur ik het af of scheer alles over één kam. Ik  vind het eigenlijk iets wat vanzelfsprekend zou moeten zijn, zoals het inademen van zuurstof ofzo. Niemand zou daar namelijk raar over denken of doen. We zijn allen ook één ras, het menselijk ras. Maar zoals veel concepten staat deze mooier op papier en is het een fijne comfort zone om in te zitten, maar knelt het nogal in de praktijk. Zullen we daar gewoon eerlijk in zijn en normaal over willen doen? Het menselijk ras is eenmaal complex, divers en paradoxaal. Die insteek zou ons enorm helpen bij het zetten van de juiste toon wanneer we ons wagen in de ongemakkelijke zones van dit onderwerp.

coupleLiefde is iets wat vanzelfsprekend moet zijn, zoals zuurstof (c) ethnics.nl

Ik ben inmiddels de tel kwijtgeraakt van alle keren ik mijn ogen rolde naar de oh zo makkelijke ”we zijn allen één” cop-out zodra het gesprek verder ging dan die comfortzone. And I call bullshit. Niet omdat ik unity onzin vind, maar simpelweg omdat ik doorheb dat veel mensen dat alleen vinden en zeggen wanneer het hen uitkomt en het zelf niet eens geloven, laatstaan praktiseren. Daar ligt ook mijn issue, dat constante oversteken en teruglopen when it’s convenient. Je gelooft het of gelooft het niet. Op een gegeven moment moet er een kant gekozen worden en dient men daar ook te blijven. Ja, standpunten kunnen veranderen, maar je kan niet pleiten voor een wereld waarin je vrijheid en gelijkheid voor elk mens wenst, om morgen opeens selectief te zijn voor wie die vrijheid meer verdient en wie niet. Dat is net zo ongeloofwaardig als wanneer mensen openlijk racistisch zijn, maar wel zweren op hun zwarte partner en kinderen dat ze zó tolerant en werelds zijn. “Ik ben niet rasistisch, maar [vul hier een rasistische uitspraak in]. Ik heb een [nationaliteit hier] als man / vrouw / vriend / vriendin / kind / whatever, dus deze dingen kan ik gewoon zeggen”

Aan de andere kant heb je zwarte mensen die claimen dat ze liefde hebben voor hun people en zichzelf, maar die morgen rare opmerkingen maken over hoe ze niet kunnen dealen met zwarte mannen / vrouwen / mensen omdat die een attitude hebben, luidruchtig zijn, te agressief, te nappy, te donker of van welke stereotypering ze zich dan ook afstand willen nemen. ”Ik ben een trotse [nationaliteit hier] Ik hou van mijn huidskleur en ook mijn mensen, maar [hier iets wat het vorige totaal ontkracht]. Ik heb gewoon een voorkeur naar [alles behalve naar de mensen in mijn gelijkenis] en heb veelal slechte ervaringen met zwarte mannen / vrouwen / mensen gehad” Oke. daaaaaaaaag hé!

Interraciale koppels zijn voor veel mensen een legitieme en betrouwbare indicator voor een postraciale tijd en voor een tijdje geloofde ik dat zelf ook, maar kijk ik tegenwoordig voorbij de Duo-Penotti, puur omdat ik zie dat veel mensen een in een interraciale relatie zitten of ze aangaan om de verkeerde redenen en dat  vaak niet eens in de gaten hebben. Ik zag en zie het nog steeds met mijn eigen ogen hoe bepaalde zwarte mannen en vrouwen zich gedragen en opstellen naar elkaar toe en hun eigen zelfhaat, gebrek aan zelfkennis, onwetendheid en negatieve precepties van elkaar naar elkaar toe projecteren en deels verantwoordelijk zijn voor de creatie, belichaming en instandhouding van de eigenschappen die ze van elkaar verafschuwen. Damn. this irony though. Zwarte mannen die geloven dat witte vrouwen warmer en toegankelijker zijn dan zwarte vrouwen, of zwarte vrouwen die geloven dat witte mannen hen meer zekerheid en stabiliteit kunnen bieden dan een zwarte man. Zonder er maar even bij stil te staan dat hun mindset en houding naar elkaar toe eigenlijk het probleem is.

interrEchte liefde, gebasseerd op een pure intentie is altijd kleurenblind (c) ethnics.nl

En wat het zo vervelend maakt is dat het logisch is! De (witte) media droeg voor zo lang haar bijdrage voor het propageren en behouden van deze noties en voedt en versterkt ze tot heden, maar duwt tegelijkertijd steeds vaker interraciale relaties naar voren als een of andere remedie tegen hetgeen wat ze nog steeds voedt. Dat helpt niet! Niet zoals het zou moeten… integendeel is er onderhuids sprake van meer divisie en vervreemding dan eenheid, schuilend achter een sluier van schijneenheid. Maar we kunnen niet die vinger blijven wijzen naar de media. Wij zijn net zo schuldig aan het voeden van deze gedachtengang en voegen zelfs nieuwe ingrediënten toe aan dit oude recept. We hebben nu veel meer vrijheden en verantwoordelijkheden tot onze beschikking dan 100 jaar terug. Natuurlijk  kan het atijd beter en zijn we nog lang niet waar we moeten zijn, maar we hebben nu meer beweegruimte voor zelfeducatie, zelfexpressie, zelfheling en zelfontplooing. In deze tijd waarin oneindige informatie, social media, instant filming en internet onmisbare factoren zijn geworden, is onwetendheid zeker een keuze! Ongetwijfeld. Dus wordt dit geen ”blame white people” sessie, maar een ”get-real-and-stick-to-the-program” sessie.

We leven in een tijd waarin we nu inmiddels beter zouden moeten weten en wie dat niet doet wilt gewoonweg niet beter weten. Kijk om je heen, check het nieuws, het internet, al die gesprekken en incidenten omtrent racisme, met name de #BlackLivesMatter movement. Vraag jezelf af waarom die dingen er zijn en wees gewoon eerlijk en durf het beestje bij zijn naam te noemen, al is het naar en ongemakklijk. En bij de mensen waar die wil ontbreekt of het hen gewoonweg niet boeit.. prima, maar dan is het beter voor iedereen als die zich liever niet mengen in dialogen waarin raciale problematiek en relaties aan de tand wordt gevoeld en aangepakt. Het idee van ”we-are-all-one” is zeker mooi, eentje dat het waard is om voor te strijden… Maar betekent helemaal niets als het niet all-inclusive is.

Comments

comments

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close