‘Black History is niet iets om te verstoppen’

Door Ogenda Adolphin

‘Ik, zwart, zijn trotse echtgenote en moeder van twee prachtige zoons, met een rijk erfgoed en een prachtige historie.’ 3 weken geleden had ik er niet van durven te dromen dat ik een blog zo zou beginnen, maar vandaag schrijf ik toch echt deze woorden. Ik heb mezelf namelijk betrapt op het feit dat ik een hart hebt voor de zwarte geschiedenis, dat er een Martin Luther King in mij schuilt.

Eigenlijk had ik dit allang moet weten, want mijn eigen spiegelbeeld projecteert constant kleur op mij. Ik heb het trouwens over mijn zoon. Zijn naam is Quile, hij is 5 jaar oud en is erg bezig met zijn kleur. Hij kan slecht tegen onrecht en zet iedereen die hem zwarte piet noemt rond sinterklaas op zijn plek. Van mij had hij het niet, zo dacht ik toen, but little did i know.

Ik was nooit van mening dat het belangrijk was om kinderen op te voeden met de zwarte historie. Ik zag het meer als een bal van ellende, al die slavernij verhalen. Nee! liever niet, laten we alsjeblieft vooruit kijken. Mijn kinderen hebben dezelfde kansen als ieder ander toch?

“Mijn hart brak op dat moment letterlijk in stukken. Het was alsof iemand een prachtige spiegel voor mijn neus kapot sloeg”

Totdat ik een programma op tv zag: “Who Do You Think You Are”. Een programma dat bekende sterren onderzoek laat doen naar hun geschiedenis, hun verleden en ja, hun prachtige erfgoed. Dit keer ging het om een zwarte acteur, zijn naam is even niet relevant. Wat wel relevant is, is dat deze acteur graag wilde weten wat zijn voorouders hadden gedaan en hoe zij heetten.

Deze man mocht van geluk spreken, hij kon namelijk terug tot zijn 6de generatie om zijn voorouders te vinden. Zij waren vrije slaven en daarom dus geregistreerd. Alle andere slaven niet. Mijn hart brak op dat moment letterlijk in stukken. Het was alsof iemand een prachtige spiegel voor mijn neus kapot sloeg. Die persoon zei eigenlijk dat die mensen dus niet hebben bestaan! Pardon?!

Dit zette mij aan het denken. Een stuk van ons erfgoed is door niet geregistreerd te zijn kwijtgeraakt, het is verloren en zal nooit meer terugkomen. Onbewust was ik door mijn houding hier ook mee bezig, want als ik mijn kinderen de kennis van de zwarte historie niet meegeef, hoe kunnen ze het dan ooit bij zich dragen, maar nog belangrijker; hoe kunnen ze het dan doorgeven. I was a silent history killer, but no more! Aan mij de taak om mijn kinderen op te voeden met een van rijkste soort culturen die er bestaat. Om ze te laten weten dat ze trots moeten zijn op hun afkomst en hun uiterlijk. Dat ze een rijk erfgoed hebben en dat ze het kunnen maken, want ja de geschiedenis leerde mij dat er ooit een Black Wallstreet was. Helaas werd deze door jaloezie plat gebrand op 1 juni 1921.

Black Wallstreet in Tulsa Oklahoma voor (boven) en na (onder) de ‘race riot’ die een eind maakte aan een bloeiende gemeenschap. Het district kende 600 black owned bedrijven, 21 kerken, 21 restaurants, 30 supermarkten, 2 bioscopen, 6 vliegtuigen, een ziekenhuis, een bank, bibliotheken en een eigen bus systeem.

Ga mijn jongens, sta sterk, geef door dat DNA and never stop. Ga mijn prinsen, ga en vind nieuwe dingen uit, maar dit keer onder  je eigen naam. Ga, want ik geef het je mee. Black History is niet iets om te verstoppen. Het is er om gezien te worden en ervan te leren. Als moeder met deze rijke en roerige achtergrond is het mijn plicht om het mee te geven.

Ik, Ogenda Adolphin, de vrouw van Quincell Adolphin, moeder van Quile en Qame en oprichtster van ProjectPuur ben zwart en trots dat ik mijn kinderen de geschiedenis van de zwarte cultuur mag meegeven.

“Won’t it be wonderful when black history and native american history and jewish history and all of U.S. history is taught from one book. Just U.S. history”Maya Angelou

Vervang U.S. met NL.., I close my case.


12804262_10208975607410732_806031753_n
Ogenda Adolphin (33) is oprichtster van Project Puur, dit project richt zich op de preventie van kindermisbruik. Binnenkort komt haar eerste boek uit. In haar vrije tijd houdt ze van lezen, schrijven, lekker eten en nieuwe restaurants ontdekken. Volg Ogenda en Project Puur via Facebook.

Comments

comments

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close